sana mabasa mo...

daddy, alam ko na kung bakit ako nagkakaganito...
siguro nga naiinsecure ako... kasi marami ako nararamdaman na hindi dapat, na dati namang hindi ganito..
na akala mo tuloy wala akong tiwala sau.. may tiwala ako sau oo pero sa mga tao na nakapaligid sau wala siguro..
KSP na nga ako sa pagpapapansin sau.. para kasing kulang yung atensyon na naibibigay mo, hindi naman ako makakapag isip ng kung anu ano kung nakikita kong okey ang lahat..
hindi kita kayang tiisin kahit na anong sabihin mong masakit sakit... ang masakit lang ako kaya mong tiisin.. katulad ngaun, wala ka pa, diko alam kung nasan ka.. mi text wala, im trying to call you kanina pa pero walang sagot.. nakatulog na rin anak mo kakahintay sau..

sana i assess mo rin yung sarili mo, tingnan mo kung me pagkukulang ka rin.. wag naman yung palaging feelings mo na lang.. pano naman ako.. ikaw nga nagagawa mo kung ano gusto mong gawin, yung umuwi ng gabi, yung hindi pagtx, yung hindi pagsagot sa tawag ko.. hinsi ko kasi kaya yun.. wala akong mapagsabihan, wala akong mapaglabasan ng nararamdaman ko.. sana maisip mo rin yung pinagdadaanan ko kapag ganyan ka... napapagod ako, pero ayokong sumuko..dahil importante ka sakin. dahil mahal kita.

siguro nga pagsubok lang, at sana maayos agad.. Lord help me..

it's me again..

hindi nako natuto... sakin na naman bumagsak! ang sakit na...

Is it just me.....

Ako nga lang ba talaga??

haiiistt... i feel so lonely, i feel so empty pa rin... i feel so sad pa rin.. dami pa din tumatakbo sa isip na hindi makuhanan ng sagot... hindi ko maihinga sa kanya dahil for sure away na naman, never naman kasi ako nanalo sa kanya... hinahanapan nya ako lagi ng kulang pero hindi nya alam sa sarili nya na marami din cyang pagkukulang... ayoko na lang magsalita dahil wala naman akong boses para magreklamo... sad... :(

Thank you God...

Thank you God, you answered my prayers....

Ako na naman...

okey naman kami ni mister bago ito nangyari... nagpaalam cya na pagbibigyan lang nya yung matagal ng nag aaya sa kanya na uminom (hindi mahilig uminom si mister, talaga lang gusto nya pagbigyan dahil na rin sa pakisama). pm pm lang kami sa fb.. so sabi ko ok, pero marami akong tanong.... sino sino kayo? san kau pupunta? ano ang gagawin? what time ka uuwi? .. nung una pabiro pa mga sagutan namin, tapos para cyang napikon dahil wala daw ba akong tiwala sa kanya? hello! nagtatanong lang po... siguro naman me karapatan ako magtanong, dba asawa ako e... sa madali't sabi nainis cya sa mga tanong ko.. sabi ko okey hindi nako magtatanong, magtx ka na lang kung paalis ka na sa trabaho at pag nandun ka na sa pupuntahan mo at kung pauwi ka na para hindi naman mamuti ang mata ko sa kakahintay.. atleast alam ko kung nasan cya...
nagtx cya, nandun pa daw cya sa trabaho dahil sobrang lakas ng ulan at hindi makaalis agad, twice cya nagtx ang huling text nya ay 8:30 pm.. after nun wala na.. 12 na wala pa cya, out of reach ang cp nya.. every 30 mins nagtetex ako, no reply... dumating cya past 4 am na... first time yun... at sana last time na rin...
pagdating hindi kumikibo, sabi ko wala ka man lang bang sasabihin? ano daw sasabihin nya... sabi ko kung san kau nagpunta, kung sino kasama nyo at kung ano ginawa nyo at bakit ngayon lang cya umuwi...
"kapag ba ikaw naiinis me gana kang magkwento" yan ang sagot nya...
sabi ko wag kang magalit, natural sa asawa yung mgatanong ng mga ganong bagay..
sa mga tanong ko daw wala akong tiwala at iba ang iniisip ko...
my goodness, naghintay ako hanggang umaga dahil hindi ako makatulog dahil wala pa cya tapos ganun lang pala... galit cya dahil wala akong tiwala sa kanya at iba daw ang iniisip ko.. wala naman akong ibang iniisip na masama sa kanya dahil kilala ko naman cya, yung mga kasama nya ang hindi ko kilala at hindi ko alam kung nasan cla...
text lang naman hinihingi ko... siguro kung tinext nya ko baka hindi nako nangulit... marami pa cyang sinasabi, inshort, ayaw nya tanggapin na may mali din sa part nya... pero me magagawa pa ba ako...
palagi naman ako ang mali, hindi naman ako nanalo sa kanya, ako ang susuyo... ang sakit yakap lang okey nako e.. tanggal na lahat ng sama ng loob ko.. pero wala.. inaakap ko cya pero ayaw nya...
sakit lang sa dibdib na bakit ganito... na wala akong karapatang magtampo o magalit dahil for sure magagalit din cya.. wala akong mapaglabasan ng sama ng loob, sakit sa dibdib... until now hindi pako natutulog, hindi ako makatulog... cya eto tulog...
sunday pa naman, family day sana, at bukas holiday bonding moment sana... pero i don't know kung ano mangyayari pagkagising nya.. for sure galit cya...
sana minsan maisip mo kung bakit ako ganun sau.. hindi sa wala akong tiwala sau.. kelangan ko kasi ng sagot galing sau para makapante ako, na nandito sa bahay na naghihintay lang sau...
hindi ko alam kung meron ba cyang gustong patunayan sa ibang tao kaya cya nagkakaganyan, pero sana wag dumating sa punto na nasisira na pala kami... i don't want to have a broken family, kaya im trying my best to be a good wife and mother..

ikaw nandun ka nagpapakasaya at galit sakin, kaya hindi mo na ako naisip, ako nasa bahay naghihintay, ni text man lang sana... kahit tx man lang sana... obligasyon mo pa rin yon bilang asawa...

hindi ako makapagsalita sa kanya ng mga gusto kong sabihin dahil palaging ako ang lalabas na mali... at ako pa rin ang may kasalanan.... ayoko ng malungkot.. please help me God...

Ako lang...

Ginawa ko ang blog na ito para magkaroon ng outlet... para mailabas ang lahat ng nararamdaman... mas magaan kasi sa dibdib kung maiseshare ko sa ibang tao, kaso walang ibang pwedeng mapagsabihan... kaya dito na lang...